Rozumienie tekstów pisanych (6 klasa)

Legenda o złej księżniczce

Miał książę Bolko Piastowicz, władca zamku Chojnasty, śliczną córkę – Kunegundę. Piękne to było dziewczę. Włosy czarne jak heban i oczy duże, błyszczące odziedziczyła po swej matce.

Cieszył się urodą córki książę Bolko i tylko czasami zachmurzyło się jego oblicze, gdy przypominał sobie, że Kunegunda miała złe serce. Śmiała się, gdy kot złapał ptaszka, sowa – zajączka, kiedy psy szarpały kota.

Zamek księcia Bolka był piękny. Wysoko, bardzo wysoko stał na górze potężny, wielki, niezdobyty!

Wieść o urodzie i bogactwie księżniczki Kunegundy szeroko szła w świat. Zjeżdżało się mnóstwo rycerzy. Zamek Chojnasty rozbrzmiewał wesołymi pieśniami na ucztach i zabawach.

Aż wreszcie księżniczka orzekła, że tylko za tego wyjdzie za mąż, kto w pełnej zbroi potrafi objechać dookoła zamek Chojnasty.

Było to trudne i niebezpieczne zadanie. Zamek stał na wysokiej, skalistej górze,  zewsząd otoczonej głębokimi przepaściami.

Aż raz od polskiej strony przybył rycerz. Jasne włosy, błękitne oczy patrzyły jasno i szczerze. Zgrabny był i wysoki jak topola, a tak silny, że z łatwością podkowy stalowe łamał w ręku.

Podobał się polski rycerz księżniczce. Zwyciężał wszystkich rówieśników na turniejach, uśmiech miał miły, serdeczny. A jednak nie odwołała księżniczka swego postanowienia! Z przestrachem patrzyła, jak dzielny młodzian dosiadł konia i ruszył na objazd zamku.

Blada, wystraszonym wzrokiem śledziła księżniczka ruchy konia, patrząc z okna wysokiej zamkowej baszty. Aż zagrzmiały triumfalne trąby złote. Obwieściły zwycięstwo. Młody rycerz polski pokonał wszystkie przeszkody i wjeżdżał na zamek.

Z bijącym sercem schodziła dumna księżniczka z baszty zamkowej na spotkanie zwycięzcy.

A on stał cichy, poważny. Skinął ręką na znak, że chce mówić, i ucichło wszystko.

– Dopełniłem życzenia twego, księżniczko – rzekł – lecz po rękę twoją dłoni swej nie wyciągnę. Dzieli nas mnóstwo ofiar twego kaprysu, wielka liczba młodych rycerzy, których zgubiłaś.

Zrozpaczona Kunegunda długo tułała się po pustych pokojach na świetnym zamku Chojnasty. Patrzyła z rozpaczą w dal, gdzie zniknął orszak dzielnego polskiego rycerza.

Aż dnia pewnego, nie mogąc stłumić w sobie tęsknoty i żalu, rzuciła się piękna księżniczka w przepaść i zginęła. Pozostała po niej tylko legenda. Legenda o jej złym sercu.

włosy czarne jak heban – волосся чорне як смола

odziedziczyć – успадкувати

posiadłości księcia – володіння князя

wieść ...szeroko szła w świat – звістка … швидко ширилась світом

w pełnej zbroi – y повних обладунках

nie odwołała swego postanowienia – не змінила свого наказу

dopełniłem życzenia twego – я виконав твоє бажання

długo tułała się – довго блукала

orszak dzielnego polskiego rycerza – супровід хороброго польського лицаря

Jak miał na imię książę?

Kogo miał książę?

Jak jego córka miała na imię?

Dlaczego czasami zachmurzyło się oblicze ojca?

Jaka wieść szeroko szła w świat?

Co poświadcza że księżniczka miała złe serce?

Księżniczka orzekła, że tylko za tego wyjdzie za mąż, kto....

Jaki rycerz  przybył z polskiej strony?

Rycerz był  tak silny, że ....

Dlaczego ryczerz nia chciał ożenić się z księżniczką?

Co robiła księżniczka po odjeździe rycerza?

Co stało się z księżniczką?