Тексти для аудіювання з польської мови "Nieporozumienie" (картка 11)

Опис документу:
Аудіювання дозволяє вчителю скласти уявлення про здатність учня сприймати на слух візуально незнайомий текст, визначати мету висловлювання, запам’ятовувати фактичний зміст, виявляти причинно-наслідкові зв’язки, тему й основну думку, зображальні засоби з одного прослуховування або прочитання тексту. Тексти можуть бути використані вчителями польської мови при підготовці уроків з поточного навчального або контрольного аудіювання.

Відображення документу є орієнтовним і призначене для ознайомлення із змістом, та може відрізнятися від вигляду завантаженого документу. Щоб завантажити документ, прогорніть сторінку до кінця

Перегляд
матеріалу
Отримати код

4 КЛАС

Nieporozumienie

Pani obejrzała zeszyt i postawiła w nim dwójkę.

- Jacku , już sama nie wiem, co mam z tobą zrobić. Obiecaj mi, że tę dwójkę poprawisz. Tak, żebyśmy o niej zapomnieli, bo to wielka dla mnie przykrość. Naturalnie, obiecałem, chociaż nie mogłem zrozumieć, dlaczego pani ma do mnie pretensję. Kto postawił tę dwójkę? Kto komu zrobił przykrość?

W domu zaraz wszystko się wydało. Mama obejrzała zeszyt, kazała sobie powtórzyć to, co mówiła pani, i powiedziała:

- Żebyś tylko nie odkładał tej obietnicy, bo zapomnisz znowu. Weź się do roboty zaraz.

Wziąłem się zaraz po obiedzie. Namęczyłem się, bo to wcale nie było łatwe. Chciałem dwójkę poprawić na piątkę – nie pasowało. Na czwórkę też nie. Udało się na trójkę, ale ogonek musiałem wydrapać, wygładziłem paznokciem, rzeczywiście, można by już o tej dwójce zapomnieć, tylko w tym miejscu, gdzie była, zrobił się trochę cieńszy papier od skrobania i wycierania. Ale dziury nie było.

Zaraz na drugi dzień pani mnie zapytała:

- No, jak tam, Jacku, chcesz poprawić tę wczorajszą dwójkę?

- Już ją poprawiłem – mówię i pokazuję zeszyt, żeby pani zobaczyła.

- To nazywasz poprawieniem dwójki?

- Proszę pani – mówię – nie bardzo mi się udało, bo to pierwszy raz i nie mam jeszcze wprawy. Na drugi raz postaram się lepiej.

Nawet nie chcę opisywać, co było dalej i w szkole, i w domu. Okazało się, że to, co zrobiłem, to jest straszna rzecz. Stopnia postawionego przez nauczyciela nie wolno przerabiać za nic na świecie. A przecież cała klasa mogłaby zaświadczyć, że pani wyraźnie mówiła: „Popraw tę dwójkę”.

(255 wyrazów)

1. Kto opowiada o zdarzeniach?

a) bohater utworu

b) nauczycielka

c) mama

2. Gdzie rozgrywają się zdarzenia?

a) w szkole i w domu

b) w szkole i na podwórku

c) w autobusie i w sklepie

3. Jak miał na imię główny bohater?

a) Jacek

b) Jurek

c) Julek

4. Jakie zadanie miał główny bohater?

a) napisać wypracowanie

b) wykonać rysunek

c) poprawić dwójkę

5. Jak została poprawiona dwójka?

a) przez pilne nauczenie się materiału

b) przez uzupełnienie pracy w zeszycie

c) przez przerobienie oceny

Матеріал взято зі «Збірник текстів з польської мови для аудіювання в 2-4 класах». Автор Маланчук К.А.- с.24

Зверніть увагу, свідоцтва знаходяться в Вашому особистому кабінеті в розділі «Досягнення»