Взяти участь
Поспішайте взяти участь в акції «Методичний тиждень 2.0».
Головний приз 500грн + безкоштовний вебінар.
До визначення переможців залишилось:
3
Дня
3
Години
16
Хвилин
30
Секунд
Предмети »

пора на сцену

Курс:«Google сервіси в роботі вчителя»
Левченко Ірина Михайлівна
16 годин
700 грн
190 грн
Свідоцтво про публікацію матеріала №PT138428
За публікацію цієї методичної розробки пороховнік ірина миколаївна отримав(ла) свідоцтво №PT138428
Завантажте Ваші авторські методичні розробки на сайт та миттєво отримайте персональне свідоцтво про публікацію від ЗМІ «Всеосвіта»
Перегляд
матеріалу
Отримати код

Радивилівський навчально-виховний комплекс

«Загальноосвітня школа I-IIIст.№1-гімназія»

Методичний ринг

Номінація

Іноземна мова

( Scenariusze przedstawień szkolnych)

Автор

Пороховнік І.М

Радивилів 2014

Анотація

Збірка містить сценарії для позакласної роботи з школярами та має на меті допомогти в організації шкільних заходів. Добірка сценаріїв відрізняється різноманітністю та доступністю у практичній реалізації.Публікація розроблена для використання вчителям польської мови.

Рекомендовано методичною радою Радивилівського НВК

«Школа№1-гімназія»(протокол №3 від 30 січня 2014 року)

Матеріал уклала вчитель польської мови Пороховнік Ірина Миколаївна

Комп’ютерна верстка Пороховнік І.М

Вступ

Відомий педагог В.О.Сухомлинський писав: „Творення людини - найвище напруження всіх наших сил. Це і життєва мудрість, і майстерність, і мистецтво. Діти – не тільки і не стільки джерело радості. Діти – це щастя створене нашою працею”. Ці мудрі слова, сказані кілька десятиліть тому, актуальні і по сьогодні.

Неможливо уявити учнівське життя, у якому немає місця веселому святу. Воно чудово урізноманітнює шкільну буденність, згуртовує учнів та вчителів, перетворює виховний процес у цікаву та пізнавальну гру. Крім того юна особистість отримує нагоду якомога більше розкрити свої здібності як актора, музиканта, художника.

Головною структурною одиницею у виховних заходах є класний колектив, якому надається можливість творчої самореалізації, достатня свобода вибору змісту і форми участі в загальній справі.

В організації та проведенні свят, як правило, бере участь весь колектив, вчителі, батьки. Така співпраця є чудовою нагодою для неформального спілкування між дітьми та дорослими. Кожен учасник святкового дійства може проявити себе і як виконавець, і як організатор. Створення сценарію є обов’язковим етапом у проведенні свят, але це не означає, що потрібно повністю слідувати готовому тексту. Сценарій – передусім ідея, каркас, на який потім буде покладена жива тканина дійства. Не варто дослівно вивчати прозові репліки дійових осіб, і тоді імпровізація більш доречна. Дуже важливо розподілити обов’язки у творчому колективі.

Даний збірник „Час на сцену” пропонує низку сценаріїв написаних польською мовою до загальношкільних свят. Видання має на меті допомогти педагогам, школярам організувати і провести чудовий святковий захід.

Miesiące kupują buty”

Inscenizacja na podstawie wiersza „Miesiące kupują buty”.

Występują:Stary Rok,Nowy Rok,12 miesięcy,Narrator 1,Narrator 2.

Rekwizyty:Okulary, chusta, koszyk wiklinowy, worek.

NARRATOR 1

Przy ulicy Obuwniczej,

tuż przy samym jej zakręcie,

Rok otworzył sklep z butami,

dla klientów – dla miesięcy.

NARRATOR 2

I nie czekał wcale długo,

bo nim włożył okulary,

pierwszy klient wszedł do sklepu ...

STYCZEŃ

Witaj, witaj Roku Stary!

Czy masz dla mnie buty białe?

Nie za duże, nie za małe ...

STARY ROK

Ale jakie?

STYCZEŃ

Takie, bym stawiając dziarski krok,

mógł w nich chodzić cały rok.

STARY ROK

Oto buty.

STYCZEŃ

Jeszcze tylko spytam grzecznie

czy te buty są bezpieczne.

Nie upadnę w nich na lód,bo mam bardzo śliski chód?

STARY ROK

Dobre na wieś i do miasta ...

STYCZEŃ

Biorę buty te i basta!

(Styczeń z butami wychodzi, a wchodzi Luty.)

NARRATOR 1

Kiedy sprzedał pierwsze buty,

w sklepie się pojawił Luty ...

LUTY

Jestem znany miesiąc Luty,

podobno sprzedajesz buty ...

STARY ROK

Wybór butów jest tu wielki.

Są sandały, pantofelki ...

LUTY

To na ciepło dobra rzecz,

Lecz ja z futrem muszę mieć.

STARY ROK

Od niedzieli do soboty

Będziesz nosił z futrem buty.

Właśnie tutaj takie mam.

LUTY

Wezmę z pułki (Luty bierze buty i wychodzi. Wchodzi Marzec.)

NARRATOR 2

Gdy na chwilę usiadł starzec,

Wszedł do sklepu miesiąc Marzec.

MARZEC

Ja poproszę o kalosze,

innych butów nie ponoszę.

Na roztopy i na deszcze

buty z gumy są najlepsze!

STARY ROK

Naturalnie, bardzo proszę,

tu dla Marca mam kalosze.

(Podaje kalosze. Marzec wychodzi, a wchodzi Kwiecień.)

NARRATOR 2

Kwiecień też wie, czego chce ...

KWIECIEŃ

Proszę butów pary dwie,

bo dla tego, kto przeplata

trochę zimy, trochę lata,

jedna para – to za mało.

Nie chcę kichać wiosnę całą!

STARY ROK

Po co kichać? Skąd te myśli?

KWIECIEŃ

Co też Stary Rok wymyśli?

STARY ROK

Oto butów pary dwie.

Pan szanowny dobrze wie,

kiedy nosić którą parę.

KWIECIEŃ

Obie są wprost doskonałe!

STARY ROK Dobrałem na pana miarę ...

(Kwiecień wychodzi z butami, a wchodzi Maj.)

NARRATOR 1

Kwiecień wyszedł, Maj się zjawia

i życzenie swe wyjawia.

MAJ

Żadne buty czy kalosze!

O pantofle lekkie proszę.

Bardzo proszę o zielone,

paskiem z klamrą ozdobione.

Bo w majowym jest zwyczaju

nosić zieleń w lesie, w gaju!

Tylko zieleń mi się marzy,

w niej Majowi jest do twarzy ...

STARY ROK

Jak zielone – to zielone.

Proszę bardzo – oto one.

MAJ

Maja pasek, klamrę mają ...

Bardzo mi się podobają ...

Piękny kolor, ani słowa!

Są zielone, jak dąbrowa!

(Kłania się i wychodzi. Wchodzi Czerwiec.)

NARRATOR 2

Czerwiec w sklepie się rozgląda,

każdej parze się przygląda.

CZERWIEC

Dla mnie gładkie? Chyba nie.

Czerwiec w kwiaty butki chce.

Muszą w różne być kolory,

na kolorach z kwiatów wzory ...

I przewiewne, aby wiatr

chłodząc stopy w środek wpadł.

STARY ROK

Mam sandały na paseczki ...

Tu kwiateczki, tam kwiateczki ...

Są przewiewne, kolorowe ...

CZERWIEC

Ach, mam wreszcie buty nowe!

(Czerwiec wychodzi. Wchodzi Lipiec.)

NARRATOR 1

Do sklepu już Lipiec wchodzi.

Wzrokiem dookoła wodzi.

Nic nie mówi, buty głaszcze ...

Stary Rok zaś w ręce klaszcze ...

STARY ROK

Podać buty? Teraz? Potem?

(Lipiec odwraca się od półki z butami.)

LIPIEC

Proszę dwa sandały złote.

W polu ciężką mam robotę,

a sandałów złoty blask

pracę w żniwa zmieni w blask.

Złotym kłosom barwy doda ...

STARY ROK

Już sandały złote podam ...

W żniwa je koniecznie włóż ...

LIPIEC

Piękne! Mają kolor zbóż!

Pójdę, pójdę w nich na pola ...

STARY ROK

Dobre wybrać – moja rola.

(Lipiec wychodzi.)

Ufff! Niełatwa moja praca!

Ktoś nadchodzi ... Lipiec wrócił?

NARRATOR 2

Ale to jest klient nowy.

(Wchodzi Sierpień.)

Opalony, silny, zdrowy.

Klient – Sierpień się nazywa.

SIERPIEŃ

Po raz pierwszy tu przybywam.

Chciałbym buty mieć brązowe ...

STARY ROK

Są brązowe. Wzory nowe ...

(Pokazuje mu buty.)

SIERPIEŃ

Będę chodził na wyprawy,

deptał mchy i deptał trawy,

zbierał grzybów kapelusze,

więc je zaraz kupić muszę ...

STARY ROK

Włożę je w tę torbę dużą.

(Wkłada buty do torby i wychodzi. Wchodzi Wrzesień. Rozgląda się, kręci głową, uśmiecha.)

NARRATOR 1

Nowy klient to jest Wrzesień.

Kosz z wikliny z sobą niesie ...

Bardzo miło się uśmiecha.

WRZESIEŃ

Ach, ten widok to uciech!

W barwie wrzosu, te liliowe,

(Bierze buty z półki i podaje starcowi, który wkłada je do pudełka.)

są tu dla mnie buty nowe.

W takich butach miesiąc Wrzesień

w koszu różne dary niesie.

STARY ROK

Miło słyszeć takie słowa.

Proszę, paczka już gotowa.

(Wychodzi. Za chwilę wchodzi Październik.)

NARRATOR 2

Teraz się Październik zjawia i kłopoty swe wyjawia.

PAŹDZIERNIK

Oj, naprawdę nie wiem wcale,

jaką butów wybrać parę ...

Czy na słońce, czy na deszcze ...

STARY ROK

To pomyśleć proszę jeszcze ...

PAŹDZIERNIK

Jakby dla mnie para ta,

całkiem różne buty dwa.

Jeden klamrą zapinany,drugi pięknie sznurowany ...

STARY ROK

Każdy but od innej pary?

PAŹDZIERNIK

Właśnie takie mam zamiary:

całkiem różne buty dwa ...

STARY ROK

Jeśli taka wola twa ...

PAŹDZIERNIK

Po co mam zawracać głowę?

Biorę buty i gotowe! ... (Wychodzi.)

(Powoli wchodzi Listopad. Noga za nogą .. Siada na stołku. Ma podarte buty na nogach.)

NARRATOR 1

Oto idzie klient nowy.

To Listopad.

Ledwie przyszedł, zaraz siada

i starcowi opowiada.

LISTOPAD

Idę długo i z daleka,

dobrze, że pan na mnie czeka.

W czasie deszczu, w czasie słoty

podarłem swe stare buty.

Proszę buty na szarugi,

takie, aby przez czas długi

zniosły błoto i kałuże ...

STARY ROK

Oto buty są na błoto.

Chociaż czarne – lśnią jak złoto.

Niezbyt krótkie, niezbyt długie,

doskonałe na szarugę.

(Listopad bierze buty pod pachę i powtarzając słowa starca wychodzi powoli.)

LISTOPAD

Niezbyt krótkie, niezbyt długie,

doskonałe na szarugę ...

(Wbiega Grudzień.)

NARRATOR 2

Ledwie wyszedł, wbiega Grudzień.

Ten nie kwęka, nie marudzi

i od progu głośno krzyczy,

czego zaraz sobie życzy.

GRUDZIEŃ

Cztery kupię! To nie żarty!

Jeden, drugi, trzeci, czwarty.

Noce długie, krótkie dni –

dwie pary potrzebne mi!

(Chwyta z półki dwie pary butów i wybiega.)

Będę chodził tak jak cień,

Nocą w jednych, w drugich w dzień!

STARY ROK

(Siada powoli, zdejmuje okulary, chustką wyciera czoło.)

Praca wreszcie się skończyła

i niełatwa wcale była!

Jestem przecież bardzo stary.

Wezmę swoje okulary

i odejdę ... już do siebie ...

NARRATOR 1

Co ze sklepem?

STARY ROK

Tego nie wiem.

Ale zwykle tak to bywa,

że Rok Nowy już przybywa.

(Powoli odchodzi do połowy sceny.)

NARRATOR 2

Kiedy Stary Rok odchodzi,

nowy po nim wnet przychodzi ...

(Wbiega Nowy Rok.)

NOWY ROKZjawiłem się w samą porę.

Ja ten sklep po tobie biorę.

Nowe buty w nim ustawię ...

STARY ROK

Chętnie ciebie tu zostawię . (Stary Rok odchodzi. Nowy Rok wyciąga zza półki inne – niż poprzednie – buty i ustawia na półce.)

Scenariusz na Święto Szkoły

Powitanie gości przez nauczycielki: „Serdecznie wszystkich witamy na apelu z okazji święta naszej szkoły. W szczególności witamy Pana dyrektora , Panią wicedyrektor a. Również chcemy powitać wszystkie Panie nauczycielki wraz z uczniami. Zapraszamy na krótkie przedstawienie .

Piosenka «Nasza szkoła»

1.Dokąd biegniesz bardzo wcześnie
Same nogi niosą cię
Tu trafiłbyś nawet we śnie
Bo najlepiej przecież wiesz

Ref.: Że w naszej szkole jak w dobrym kinie
Szybko, ciekawie przemija czas
Bo nasza szkoła z radości słynie
My ją lubimy, a ona nas

2.W szkole czeka cię przygoda
Nową wiedzę znajdziesz tu
Gdy wakacje są to szkoda
Potem tu powrócisz znów

Ref.: BO w naszej szkole jak w dobrym kinie......

(Na końcowe akordy wchodzi chłopiec przebrany za dorosłego, z krawatem, teczką, rozgląda się w około i mówi do siebie):

U1: Ojeju jeju! Cóż za zmiany! Jak to miejsce się zmieniło! Nie mogę własnym oczom uwierzyć!

U2: Zaraz, zaraz... Co Pan mówi?

U1: Witajcie mali uczniowie mojej byłej szkoły.

U3: Dzień dobry! Witamy! Czy to znaczy, że Pan się tutaj kiedyś uczył?

U1: Oczywiście! Jestem jednym z dumnych absolwentów Szkoły . Swoją przygodę w jej murach zaczynałem prawie 30 lat temu.
U4: Naprawdę?! Nie wygląda Pan na tak starego...

U1: Hahahaha ! Bardzo Ci dziękuję.

U2:
Oj (tu imię dziecka), przestań. Czy mógłby Pan opowiedzieć nam trochę o szkole z tamtych czasów?

U1: Bardzo chętnie. Z tego co wiem i pamiętam, to nasza szkoła istnieje ponad …lat. Jednak nie zawsze mieściła się przy ulicy.

U2: Ja wiem gdzie to jest! Można w nim sprawdzić jak wyglądała szkoła w dawnych czasach, a w nich sale lekcyjne, ławki, tablice, podręczniki. Wiecie, że dawniej uczniowie nosili granatowe mundurki ? Jednak muszę przyznać, że wolę naszą...

U1: I wcale Ci się nie dziwię. Pamiętaj, że kilkadziesiąt lat temu te wszystkie sprzęty i podręczniki były o wiele nowsze i dzieci chętnie się z nich uczyły. Jeśli chodzi o naszą szkołę, to ja naukę zaczynałem w tym budynku. Do dziś pamiętam swoje panie nauczycielki, sale lekcyjne. A właśnie! Wy chyba też macie dziś jakąś uroczystość?

U3: Tak, tak. Dziś obchodzimy święto naszej szkoły! Chcemy w nim uczcić wszystkie ważne dla niej i dla nas wydarzenia, jak i to, że jesteśmy jej uczniami.

U4: Na przykład chcemy uczcić rocznicę jej założenia w …..roku.

U1: Drogie dzieci! To są wszystko bardzo ważne rocznice. Możecie być dumni, że uczycie się w szkole, w której pielęgnuje się historię i tradycję. Ale zauważyłem, że nie brak w niej nowoczesnych sprzętów? Czy to prawda, że w salach macie nowe tablice?

U4: Tak, to prawda! One są po prostu rewelacyjne! Zarówno my jak i panie nauczycielki bardzo lubimy z nich korzystać. Mamy w nich dostęp do Internetu, możemy przez nie słuchać muzyki, oglądać filmy. Cieszymy się, że zagościły w naszych salach.

U1: Aż mi się łezka w oku zakręciła od tych wspomnień. Przypomniał mi się pewien wiersz...

Wspominam te chwile beztroskie,
gdy wszystko było łatwe i proste,
gdy jedyne moje zmartwienia
to były: ortografia i tabliczka mnożenia.

Wspominam te lata dziecięce
i żałuję, że nie wrócą już więcej.
Nie wrócą nerwy przed każdą klasówką,
bo nie zawsze udało się „nauczyć główką”.

Wspominam czas wspólnej zabawy,
prywatki, dyskoteki, wyprawy,
wspólne ogniska nad jeziorem,
które kończyły się późnym wieczorem.

Nic dwa razy się nie zdarza
i ja nie wrócę na przerwę do szkolnego korytarza.
Nikt nie wywoła mnie do odpowiedzi,
nie będą ściągać ode mnie sąsiedzi.

Tylko miłe wspomnienia chcę zachować w pamięci,
Czasy, od których łza się w oku kręci.

U2: Bardzo dziękujemy za ten wiersz. Chyba każdemu z nas uświadomił, że warto kolekcjonować w pamięci ważne momenty z szkolnego życia.

U3: Dlatego chcielibyśmy złożyć życzenia, zarówno Wam drodzy nauczyciele i uczniowie, jak również Tobie, kochana Szkoło:

Szkoło! Choć czasem na Ciebie narzekamy
Bo trzeba uczyć się pilnie całe ranki
Lecz wiedz, że z sentymentem wspominamy
Czasy, gdy czytaliśmy pierwsze czytanki

Życzymy Ci Szkoło w dniu Twojego święta,
By każdy uczeń o Tobie pamiętał
I dziś już doceniał trud nauczycielski
Przepełniony troską i miłością wielką

Przyrzekamy także, w co bardzo wierzymy
Że Twoje marzenia w przyszłość spełnimy
I pasje nasze tutaj rozwijane
Będą zawsze w nas pielęgnowane

Talenty szkolne, których mamy wiele
Wyznaczą nam długodystansowe cele
A wsparte wiedzą- nadzieje taką mamy
Dodadzą nam skrzydeł! Przyszłość swą wygramy!


(Na koniec hymn szkoły)

Koniec!

Scenariusz na

Dzień Świętego Mikołaja

Sala lekcyjna, w głębi okno na tle granatowej tkaniny z naklejonymi gwiazdkami. Wchodzą uczniowie, ustawiają się w półkolu.

Osoby:Św. Mikołaj,Uczeń I, II, III, IV, V, VI, VII,Dziewczynka I, II,III, Chłopiec,Kobieta I, II

Uczeń I

Grudzień to miesiąc obfitujący w święta, to przede wszystkim czas Adwentu, oczekiwana na przyjście Chrystusa.Przełomowym momentem przed Bożym Narodzeniem jest Dzień Świętego Mikołaja. W radosnej atmosferze oczekujemy na mikołajowe niespodzianki, upominki od tego, który do dzisiaj oczarowuje nas swą gotowością w pomaganiu ludziom i otwieraniu naszych serc na potrzeby innych.

Uczeń II

Kim był Święty Mikołaj?

Co zadecydowało o jego popularności?

Środki społecznego przekazu ukazują go najczęściej w czerwonym uniformie i w czapce z pomponem, zachęcającego do przedświątecznych zakupów w domach handlowych.Święty Mikołaj nie ma z tym nic wspólnego.

Uczeń III

Dawno temu, przez wszystkich kochany,

Żył biskup Mikołaj, wszystkim nam znany.

Najuboższym chętnie z pomocą śpieszył,

Biednych i smutnych wspomagał i cieszył.

Uczeń IV

Przebrany Mikołaj czapkę ma czerwoną,

Zniszczone kalosze, brodę oszronioną.

Niesie ciężki worek, prezentów wspaniałych,

Chce, by wszystkie dzieci dziś się uśmiechały.

Uczeń V

Takiego staruszka widuję czasami

Na wystawie sklepu, w książce z obrazkami

Wiem, że jest inaczej, każdy wam to powie,

Prawdziwy Mikołaj to jest święty człowiek.

Uczeń VI

Święty Mikołaj zdobył wielka sławę, a przecież nie był bohaterem bitew, nie poniósł męczeństwa, chociaż cierpiał w czasie prześladowań w IV wieku za czasów Dioklecjana.W jego żywotach podkreślano przede wszystkim fakt, że świadczył dobro innym ludziom, Czynił dobroć bez rozgłosu, dyskretnie, bez afiszowania się i szukania własnej chwały. Podkreślał, iż ważne jest to, aby nie czynić dobra jedynie po to, by być podziwianym.

Uczeń VII

Przez wieki Święty Mikołaj był patronem dobrych czynów, ale też wielkim świętym, otaczanym czcią i pobożnością chrześcijan Zachodu i Wschodu.Do niego zwracano się w różnych potrzebach i niebezpieczeństwach.Był patronem żeglarzy i myśliwych.

Uczeń VI

Święty Mikołaj urodził się około 270 roku w Patarze, dziś nieistniejącym już mieście w Azji Mniejszej nad Morzem śródziemnym (obecnie Turcja).

Uczeń V

Był synem zamożnych rodziców, słynących z zacności. Wychowywano o w wierze chrześcijańskiej. Otrzymał gruntowne wykształcenie. Czuł powołanie do stanu kapłańskiego i otrzymał święcenia.

Uczeń IV

Gdy podrósł, zmarli mu rodzice. Został sam. Ponieważ jego rodzice byli bogaci, po ich śmierci otrzymał duży majątek, który rozdawał ubogim ludziom, zwłaszcza biednym dzieciom i sierotom. Nie chciał, żeby go chwalono, więc czynił to w ukryciu.

Uczeń III

Żył on bardzo dawno i w odległym kraju,

A przecież do dzisiaj o nim pamiętają.

Dobry był dla ludzi, co miał to rozdawał,

Nocą biednym dzieciom prezenty zostawiał.

(Na scenę wbiegają radośnie dzieci.)

Dziewczynka I

O jaka jestem radosna! Kilka dni temu rano – kiedy się przebudziłam – pod poduszką znalazłam tę piękną lalkę, o zobaczcie (pokazuje dzieciom). Mamusia mówiła, że to Anioł Dobroci rozdaje takie piękne prezenty. Chciałabym zobaczyć tego Anioła. On ma bardzo dobre serce.

Chłopiec

A ja też coś znalazłem przy moim łóżku. Tak długo marzyłem o pięknych burtach. W domu mieszka nas dziewięcioro i trudno, aby rodzice spełniali moje zachcianki i marzenia A Pan Bóg mnie wysłuchał.

Dziewczynka II

Ja też chcę się czymś pochwalić. Nigdy wcześniej w naszym domu nie mieliśmy tak dużo słodyczy i owoców. Tatuś powiedział, że to chyba cud, iż ten podarunek trafił do naszego domu.

(Wbiega dziewczynka III.)

Dziewczynka III

Zobaczcie co mam! Kolorowe kokardy do włosów. Zawsze mi się podobały u bogatych dziewczynek. Nie myślałam, że i ja takie będę również nosiła. Babcia mówiła, że to jakiś bardzo dobry Anioł przynosi takie rzeczy. Dziękuję ci mój Aniele.

(Dzieci wychodzą radosne i szczęśliwe. Z drugiej strony wchodzą dwie kobiety, skromnie ubrane.)

Kobieta I

Moja droga, nie wiem co o tym sądzić, Całej mojej rodzinie przydarzyło się coś bardzo dziwnego. Pewnego ranka, kiedy wcześniej wstałam by iść na zakupy, znalazłam na oknie koszyk pełen smakołyków i owoców. Sama nie wiem, skąd się to wzięło?

Kobieta II

Moje dzieci zaś pod poduszką znalazły piękne zabawki. Do tej pory nie miały ani jednej, bo nas po prostu nie stać na takie zbytki. Dzieciaki są bardzo radosne. Ale nie wiem, co mam im powiedzieć, gdy pytają, od kogo to wszystko otrzymały.

(Dziewczęta odgrywające role kobiet schodzą ze sceny.)

Uczeń II

Ludzie interesowali się kto w taki sposób pomaga biednym, Jednej nocy schowali się i już mieli się z nim spotkać, ale ten zostawił tylko swoje sandały i odszedł.Szewc poznał sandały i ludzie już wiedzieli, że tym dobrym człowiekiem był Mikołaj.

Uczeń III

Legenda głosi, że kiedy Św. Mikołaj przebywał w Ziemi Świętej, w mieście Mira poszukiwano następcy po zmarłym, biskupie. Tym następcą miał zostać ksiądz, który pierwszy wejdzie do kościoła. Okazał się nim nie kto inny tylko Mikołaj. Wtedy wybrano go biskupem.

Uczeń IV

W tym czasie trwały prześladowania. Mikołaj wstawiał się za więźniami. On sam trafił do więzienia za wiarę i wyszedł na wolność po 8 latach. Kiedy cesarz Konstantyn Wielki wprowadził chrześcijaństwo jako religię państwową, w cesarstwie rzymskim powrócił na swój biskupi urząd.

Uczeń V

Biskup był dobrym dla wszystkich. W dalszym ciągu pomagał ludziom, pocieszał ich, ratował od nieszczęść. Kiedy umarł, ludzie płakali.

Uczeń VI

Święty Mikołaj zmarł w Mirze w połowie IV wieku, dożywając późnej starości, a jego ciało spoczęło w miejscowym Kościele. Kult św. Mikołaja rozpoczął się już w dniu śmierci – 6 grudnia. Na sławę tego miejsca miała wpływ „manna św. Mikołaja”. Był to rodzaj „świętej wody”, która gromadziła się w zagłębieniu sarkofagu i miała pomagać niewidomym i trędowatym.

Uczeń VII

W XI wieku, kiedy muzułmanie zdobyli Azję Mniejszą, gruypa śmiałych włoskich kupców wykradła szczątki świętego, które znalazły ostatnie miejsce spoczynku w nowo zbudowanej bazylice Św. Mikołaja w Bari.

Uczeń VI

Za wielką dobroć, umiłowanie Boga i bliźnich, Bóg dał mu niebo. Został świętym. Na pamiątkę jego dobroci rodzice dając dzieciom prezenty, mówią że to święty Mikołaj je przynosi.

(Na scenę wchodzi uczeń przebrany za Św. Mikołaja.)

Uczeń V

Witamy Cię, Staruszku święty,

Coś przyszedł do nas z wysokiego nieba.

Wiemy, że kochasz wszystkie dzieci,

Uczeń IV

Więc prosimy dzisiaj nam to wybaczyć,

I w dowód swojej wielkiej miłości,

Na wszystkie dzieci tutaj popatrzeć.

Uczeń III

Przyszedłeś dziś do nas, Święty Mikołaju,

Zmęczony z długiej drogi,

Taki radosny i uśmiechnięty,

Choć bolą Cię pewnie nogi.

Uczeń II

Wszyscy Cię dzisiaj serdecznie witamy,

Tobie też wesołą piosenkę zaśpiewamy.

Potem przez Twe ręce dary otrzymamy,

Więc Cię za to mocno, a mocno kochamy.

Uczeń III

(Śpiewa przy wtórze wszystkich uczniów na melodię krakowiaka)

Dziękujemy Tobie

Mikołaju Święty,

Że choć jesteś w niebie

Tak bardzo zajęty,

Przyszedłeś ucieszyć

Nas tutaj w szkole

Więc Ci dziękujemy

I witamy w kole.

Uczeń IV

Mój kochany, dobry święty.

Nawet mówić Ci nie trzeba,

Bo Ty widzisz wszystko z nieba.

A że jesteś dziaduś złoty,

Zwierzyć Ci się mam ochotę.

Chcę mieć armię żołnierzyków,

Ale samych ułaników,

Będę bronić polskich szlaków

I honoru strzegł Polaków.

Uczeń V

Mikołaju kochany,

Jesteśmy radzi,

Że Cię zawsze tak w porę

Pan Bóg prowadzi.

Uczeń III

Każde dziecko może żyć tak jak Mikołaj,

Jeśli Pana Boga kocha, ile zdoła,

Gdy tym, co posiada, podzielić się umie,

Gdy chętnie pożycza i innych rozumie.

Uczeń II

Dziękujemy Ci, Panie Boże, że co roku przysyłasz do nas Św. Mikołaja. Wiemy, że Święty Mikołaj jest dobrocią naszych rodziców i dobrych ludzi. Święty Mikołaju, pamiętaj szczególnie o tych, którzy czekają na dobroć i o tych, co wiarę w dobroć stracili

Święty Mikołaju, módl się za nami.

Scenariusz «W DZIEŃ WIGILII..»

Osoby: Narrator, Mama, Tato, Dziecko 1, Dziecko 2, Dziecko 3, Babcia, Wnuczek (małe dziecko), Maryja, Józef, Anioł 1, Anioł 2, Pasterz 1, Pasterz 2, Dziewczynka.

Rozplanowanie sceny: Na środku, ale w głębi sceny, jakby w tle, wnęka stajenki. Po prawej stronie stół z 8 krzesłami, za nim okno na ścianie. Po lewej stronie częściowo ubrana choinka, pod nią paczki prezentów różnej wielkości.

Scena 1.

Stół nakryty białym obrusem, okno, choinka, gałązki. Mama w fartuszku siedzi na krześle i uciera coś w misce, Dzieci przyozdabiają pokój i ubierają choinkę. Wnuczek wygląda przez okno.

Narrator:(wchodzi zza kulisów i staje na środku)

Nadchodzi Boże Narodzenie. W tym domu, jak i w każdym trwają przygotowania do świąt: pieczenie ciasta, ubieranie choinki... (odchodzi za kulisy)

Mama:

Posól cukier, osłódź sól, dodaj miodu pełen ul!

Świąteczne pierniki zaczynajcie smyki!

Cukier, mąkę, masło, jajka –

w dzieży zmieszaj to wszystko drewnianą łyżką.

Rozwałkuj gotowe ciasto, a blachę wysmaruj masłem!

Wytnij: gwiazdkę, kółeczko i półksiężyc, i jeszcze serce z piernika,

wstaw do piekarnika!

Dziecko 1:(wiesza ozdoby na ścianie i mówi)

Przystrój izbę świętymi gałęźmi,

Przyszła pora, by radością się podzielić.

Wdziej nasz wesoły strój i zaśpiewaj starodawną kolędę.

Raduj się wraz ze mną, gdy śpiewam o skarbie świętym.

Dziecko 2:(ubiera choinkę)

O śliczna choinko, co tak pięknie się zielenisz

pośród słonecznych promieni, kiedy znów sroży się mróz.

O śliczna choinko, serca wypełniasz weselem

w Boże Narodzenie radość ludziom niesiesz.

Wnuczek:

Patrzcie, patrzcie, za oknem sanna!

(Dzieci i wnuczek ustawiają się w „pociąg”, udają, że biegną i recytują)

Piosenka Dzieci i Wnuczek:

Dzwońcie, dzwonki(2x), dzwońcie cały czas!

Śpiewajmy wesoło, kiedy sanie mkną przez las!

Dzwońcie, dzwonki(2x), kiedy sanie mkną przez las!

Parskają konie, śnieżne pola wokół nas.

Dzwonki na uprzęży, serca jaśniejsze od gwiazd!

Sanną się nacieszymy, wokół śnieżny blask!

(Wchodzą Tato i Babcia, Mama odkłada pracę, zdejmuje fartuch i wita Babcię)

Wnuczek:(wskazuje na Babcię)

Goście do nas przyjechali, kolędę zaśpiewali, pierwsza gwiazda świeci.

Czas do stołu siadać, wigilię zaczynać, opłatkiem się dzielić.

Dziecko 3:(recytuje lub śpiewa, w tym czasie pozostali siadają przy stole)

O Gwiazdo Betlejemska zaświeć na niebie mym!

Tak szukam Cię wśród nocy, tęsknię za światłem Twym.

Zaprowadź do stajenki – leży tam Boży Syn,

Bóg człowiek z Panny świętej dany na okup win.

(siada do stołu)

Scena 2

Wszyscy siedzą przy stole jak wyżej, w czasie opowiadania w głębi sceny rozgrywają się sceny, o których opowiadają rodzice. Światło na „Stajenkę”.

Narrator:(wchodzi i staje na środku)

Gdy spożyli wieczerzę, zasiedli wszyscy przy choince, aby posłuchać opowieści o Bożym Narodzeniu. (odchodzi za kulisy)

Tato:(Opowiada; w tym czasie Maryja i Józef wychodzą zza kulisów i przychodzą do stajenki)

Nie było miejsca dla Niego w Betlejem, w żadnej gospodzie,

i musiał narodzić się Jezus w stajni, ubóstwie i chłodzie.

Mama:

W stajence opuszczonej, gdzieś wśród rozstajnych dróg,

tej nocy rozgwieżdżonej na świat przychodzi Bóg!

(Maryja kołysze Jezusa, patrzy na Niego czaluje)

Tato:

Cicha noc, święta noc, pokój ludziom niesie wszem,

a u żłóbka Matka święta czuwa sama uśmiechnięta

nad Dzieciątka snem.

(Dzieci odchodzą od stołu siadają na podłodze tak, aby widzieć stajenkę, ale nie zasłaniać jej i nie być tyłem do widowni)

Mama:

Gdy śliczna Panna Syna kołysała,

z wielkim weselem tak Jemu śpiewała:

Maryja:(czule mówi)

Lili lili laj, moje Dzieciąteczko,

lili lili laj, śliczne Paniąteczko!

Lulajże, Jezuniu, moja perełko,

Lulaj ulubione me Pieścidełko!

Tato:

Betlejemskie pole śpi, ponad polem gwiazda lśni.

Z nieba ku dolinie jasny Anioł płynie i szczęśliwe głosi dni.

(Wychodzą Aniołowie i stają po obu stronach stajenki)

Anioł 1:

Radość światu, Bóg się rodzi, by królować na Ziemi.

Niech w każdym sercu znajdzie swój zakątek,

a na Ziemi i w Niebie śpiewają Mu:

Gloria in excelsis Deo!

Chwała na wysokości Bogu, a na Ziemi pokój ludziom dobrej woli!

Anioł 2:

W żłobie leży, któż pobieży kolędować małemu

Jezusowi Chrystusowi dziś nam narodzonemu?

Pastuszkowie, przybywajcie, (robi wołający ruch ręką)

Jemu wdzięcznie przygrywajcie (wskazuje na Dzieciątko)

jako Panu naszemu!

(Pasterze wychodzą zza kulisów i podchodzą do stajenki)

Pasterz 1:

Pójdźmy wszyscy do stajenki, do Jezusa i Panienki,

powitajmy maleńkiego i Maryję, Matkę Jego! (kłania się)

Pasterz 2:(kłania się, a potem mówi)

Witaj, Jezu, ukochany, od patriarchów czekany,

od proroków ogłoszony, od narodów upragniony!

Pasterzy (Klękają po obu stronach stajenki i mówią razem):

Witaj, Dziecineczko w żłobie, wyznajemy Boga w Tobie,

Coś się narodził tej nocy, byś nas wyrwał z czarta mocy!

Dzieci(razem):

A to komu aniołkowie tak prześlicznie grają?

A to komu pastuszkowie tak wdzięcznie śpiewają?

Oj śpiewają pastuszkowie Dziecięciu małemu.

Grają, grają aniołkowie Panu Bogu swemu.

W stajence, przy mateczce, śpijże, śpij Dziecino...

Niech Ci chwilki, po chwileczce, słodko, miło płyną.

(Z widowni wychodzi dziewczynka, , trzyma ręce złożone tak, jakby miała coś w nich schowane, podchodzi do stajenki podchodzi)

Dziewczynka:

Czym Go obdarzy taka biedulka jak ja?

Gdybym była pasterką, ofiarowałabym jagniątko,

gdybym była królem - monety złote,

gdybym była mędrcem - myśli mądre.

A tak oddam Jemu swoje małe serce!

(klęka i czyni gest, jakby dawała Dzieciątku to, co ma ukryte w dłoniach)

Scena 3.

(Kolęda „Cichą nocą” – I zwrotka i refren, w czasie śpiewania Mama, Tato i Dzieci schodzą ze sceny. „Stajenka zostaje jako żywy obraz”, ale ciemniejsze podświetlenie. Wnuczek z Babcią siadają koło choinki, Wnuczek ogląda prezenty)

Narrator:(wchodzi i staje na środku)

Potem jeszcze długo śpiewali kolędy. Otworzyli też paczki i radowali się prezentami. Wreszcie wszyscy udali się na spoczynek. Przy choince pozostali tylko: babcia i mały wnuczek. (schodzi na stronę prawą i stamtąd mówi swoje kwestie; chwila ciszy)

Dzień Wigilii, wieczór cichy, blaskiem lśni komnata,

babcia z wnuczkiem przy choince, chłopczyk rączki splata:

Wnuczek:(Składa ręce)

Jakim wdzięczny Ci, Jezuniu, za te dary liczne!

Patrz, babuniu, co mi przyniósł: (pokazuje) konia, farby śliczne,

klocki LEGO, i buciki i kurteczkę nową!

A ty, babciu, co dostałaś?

Narrator:

Babcia kręci głową:

Babcia:

Nic, kochanie, nie dostałam, stara jestem przecie,

a Jezusek darzy tylko małe, jak ty, dzieci.

Spać już pora, mój maleńki, lulajże syneczku! (oboje schodzą za kulisy)

Narrator:

I babunia ułożyła chłopca w swym łóżeczku.

Sama głowę swą strudzoną do snu też układa.

Ciemno w starej jest komnacie, tylko księżyc wpada.

(w tym czasie na palcach wchodzi wnuczek, siada przy choince, bierze do rąk prezenty, odkłada, widać, że nad czymś się zastanawia)

Narrator:

Siedzi chłopczyk zadumany, w główce myśl się rodzi,

stary zegar głośno bije, szybko czas uchodzi.

Siedzi chłopczyk na łóżeczku, patrzy w blask księżyca,

ma radosne światło w oczach, rozjaśnione lica.

Szybko chwyta za podarki, klocki, konia i ubranie,

i przy starym babci łóżku kładzie na dywanie.

(W czasie, gdy mówi Narrator, Wnuczek bierze po jednej paczce i biegnąc na palcach, wynosi je za kulisy. Przy ostatniej mówi)

Wnuczek:(do publiczności)

To się jutro babcia zdziwi, kiedy się obudzi

i zobaczy, że Jezusek darzy wszystkich ludzi.

Narrator:Gdy nazajutrz babcia wstała w porannej godzinie,

dobrze wnuczka zrozumiała, ze wzruszenia łza jej płynie.

(Melodia kolędy „Bóg się rodzi...”; Światło na „Stajenkę”. W tym czasie pozostali aktorzy wychodzą zza kulisów, ustawiają się tak, aby nie zasłaniać stajenki i mówią chórem)

Wszyscy:

Staropolskim obyczajem gdy świąteczny nadszedł czas

Wesołych Świąt wam życzymy, niech radość będzie wśród nas!

Niech zapanuje dobro, pokój i miłość wśród nas,

a Nowy Rok nam przyniesie nowy, szczęśliwy czas!

Śpiew kolędy „Bóg się rodzi...”

SCENARIUSZ PRZEDSTAWIENIA
„POWITANIE WIOSNY”

Na scenę wychodzi dwoje dzieci – przebrane za żabki – trzymające tabliczkę z napisem „Powitanie wiosny”.
Cichnie muzyka, po czym na scenę wchodzi dwoje dzieci)


Dziecko I: Już przechodzą marca dni
Słońce coraz mocniej lśni,
Roztopią się w rzekach lody
Precz odejdą śniegi, chłody.

Dziecko II: Kwiecień już za progiem czeka
Chmurkom błękit ponawleka,
Ździebełko trawy wykiełkuje,
Serca ludziom rozraduje.

(Dzieci I i II schodzą ze sceny, na którą wchodzi sześcioro przebranych dzieci, czyli: zima, dzięcioł, pąk kasztana, przylaszczka, trawa i ptaszek)


Zima: Ustroiła się zima soplami,
Kapie w słońcu smutnymi łzami.

Dzięcioł: Dzięcioł w drzewo donośnie puka,
Promień słońca żółtej bazi szuka.

Pąk kasztana: Pąk kasztana lepi się i wzdyma,
Już chłód nocy siły jego nie wstrzyma.

Przylaszczka: Tam pod dębem śnieg się już rozpuszcza,
Już przylaszczka wśród paproci wypuszcza.

Trawa: Pod jałowcem trawka siedzi i wzdycha,
Małym kiełkiem wygląda, oddycha.

Ptaszek: I pod niebem mały ptaszek radośnie,
dźwięcznym głosem kłania się wiośnie.

(„Zima”, „dzięcioł”, „pąk kasztana”, „przylaszczka”, „trawa” i „ptaszek” udają się za kulisy. Na scenę wchodzą wszyscy uczestnicy przedstawienia i stają w półkolu. Jedno z dzieci przebrane za czarodzieja spaceruje pośrodku i wymachuje różdżką)

PIOSENKA: Marzec czarodziej


Chodzi marzec czarodziej,
po chmurach po lodzie.
Aż tu nagle hokus pokus
i już pączki na patyku,
i już trawka na śnieżniku.
Och ten marzec czarodziej!
Chodzi marzec czarodziej,
po chmurach po lodzie.
Aż tu nagle hokus pokus
słońce rzuca swe błyskotki,
że aż mruczą bazie kotki.
Och ten marzec czarodziej!
Chodzi marzec czarodziej,
po chmurach po lodzie.
Aż tu nagle hokus pokus
przez kałuże skaczą kaczki,
żwawe kaczki przedszkolaczki.
Och ten marzec czarodziej!

(Chór schodzi ze sceny. Wchodzi czworo dzieci. W trakcie wkracza jeszcze jedno – przebrane za bociana. W tle widać bocianie gniazdo)

Dziecko III: Co dzień jadę drogą z rana
patrzę na gniazdo bociana.

Dziecko IV: Bez gałęzi drzewo gołe
wznosi się ponad stodołę.

Dziecko V: Co dzień na drzewo spoglądam
zwiastuna wiosny wyglądam.

Dziecko VI: Wielką mi radość to sprawia,
bo w gnieździe coś się wyprawia.

Dziecko III: Najpierw widać coś czarnego,
w samym środku coś dużego.

Dziecko IV: Wreszcie ukazał się cały (wchodzi bocian)
wielki bocian: czarno – biały.

Dziecko V: Wielkim dziobem swym czerwonym,
ściele gniazdo dla swej żony.

Dziecko VI: Gdy sprowadzi ją z daleka,
by mu z gniazda nie uciekła.

Dziecko III: Ciągle poprawia gałęzie,
by wygodnie było wszędzie.

Dziecko IV:
Gdy się żonce to spodoba,
pan bociek dostanie dzioba.

Dziecko V: Zaklekotał bociek głośno (bociek klekocze)
już nadzieje w sercu rosną.

Razem: Zakołował wielkie koło, (bociek lata w koło)
nad podwórzem, nad stodołą.

(Uczestnicy scenki wychodzą za kulisy. Na scenę wchodzą wszystkie dzieci i staja w półkolu, pośrodku dwie żabki inscenizują słowa piosenki. W trakcie piosenki jedno z dzieci unosi w górę tarczę księżyca.)

PIOSENKA: Wesołe żabki

W zielonych sukienkach
po zielonej trawie,
tańczyły dwie żabki na żabiej zabawie.
Kum kuma kum
rech rechu rech
słychać żabi śpiew.
Kum kuma kum
rech rechu rech
słychać żabi śpiew.
Skakały po łące i pływały w stawie
przyglądał się księżyc tej żabiej zabawie.
Kum kuma kum
rech rechu rech
słychać żabi śpiew.
Kum kuma kum
rech rechu rech
słychać żabi śpiew.

(Chór schodzi ze sceny – „gęsiego”. Na scenę wchodzi ośmioro dzieci, w tym czworo przebranych: pelargonia, amarylis, , kaktus, fuksja i kolens. Dzieci stają nieco z tyłu, a kwiaty przykucają w rzędzie przed nimi)

Dziecko VII: Na moim oknie tłok nie do zniesienia.
Doniczka przy doniczce miejsca nie zamienia.

Dziecko VIII: Nie posunie się, lecz raczej odwrotnie,
liściem czy kwieciem drugiego dotknie.

Dziecko IX: Pelargonia czerwona rumieńców dostała.

Pelargonia: Pół okna dla siebie przeznaczyć bym chciała!

Dziecko X: Lecz kwiat amarylisu gruby i wysoki,

Amarylis:
Uważaj, bo patrzę na ciebie
swym makowym okiem.
Dla mnie trzeba miejsca dużo
wyglądam jak róża!
Co tam na grządce, wyrasta duża.

Dziecko X: Henio, wysoki, szczupły z rodziny kaktusów.

Kaktus Henio: Ja plotek nie nadstawiam uszu,
lecz nie znoszę tłoku i proszę uważać
by się moim kolegom próżno nie narażać!

Dziecko VII: Dalej fuksja się rozpiera.Jest już w pąkach cała.

Fuksja: Jestem w pełnym kwiecie
piękna i wspaniała,
i chciałam was prosić
bo tego tłoku nie mogę już znosić!

Dziecko IX: Tu kolens wyniosły
po prostu pokrzywa

Kolens: Pchacie się tak na mnie, aż łodyga krzywa.
Ja muszę mieć dużo słonecznych promieni,
bo kolor moich liści bez słońca się zmieni.

Dziecko VIII: Nawet mały fiołek
co stał zawsze skromnie,
teraz wzywa ratunku bardzo niespokojnie.

Dziecko X: I gwar między nimi
- przepychanki, krzyki
- każdy chce mieć lepsze dla wzrostu wyniki.

Dziecko VII: Nie rozumieją tego, że tak nie wypada
by w pokoju na oknie ciągła była zwada.

Dziecko VIII: Że kwiat pokojowy dobrze wychowany,
powinien być grzeczny, znany czy nie znany.

Dziecko IX: Oj nie długo już ciepło nastanie na kwiaty
pójdą pelargonie na dwór, na rabaty.

Dziecko X: Kolensy to samo przeznaczenie spotka.
Tam przy żywopłocie staną bliżej środka.

Amarylis: Pewno szybko przekwitną
liści będzie mało.
Fuksja: Ja też się będę dziwić,
że miejsca zostało!



(„Kwiaty” i dzieci schodzą ze sceny. Na scenę wchodzi czworo kolejnych dzieci)

Dziecko XI: Już pola białe szarzeją,
słoneczko ziemie ogrzewa,
już serce bije nadzieją,
skowronek pod niebem śpiewa.

Dziecko XII:
Już gęsi lecą z zachodu,
lecz droga jeszcze daleka,
nie boją się zimna i chłodu,
bo tam je jezioro czeka.

Dziecko XIII: I czajki całą gromadą
Po łąkach kwilą żałośnie,
To sfruną, to znów się kładą,
Kłaniają się nowej wiośnie.

Dziecko XIV:
Już w rzekach pękają lody,
przylaszczka w lesie zakwita,
odchodzą zimna i chłody
i wiosna, wiosna nas wita!

(Na scenę wchodzą wszyscy uczestnicy przedstawienia. Dzieci-żabki trzymają tabliczkę z napisem „koniec”

Scenariusz z okazji Dnia Matki

 PRZYWITANIE

Witać gości to nie sztuka potrafią i mali

A na dowód że to prawda tutaj mnie wybrali

Witam wszystkich miłych gości dzisiaj w dniu radosnym

Cieszy mnie to że tak dużo gości się zebrało i zapewniam że się wszystkim będzie podobało .

 Mamo chodź z nami, chcemy ci dzisiaj podarować łąkę z kwiatami

Do wąchania, słuchania, patrzenia

 Mamusiu droga posłuchaj proszę

Dzisiaj dla ciebie kwiatki przynoszę

Narwałem w polu i na łące

Są takie piękne i pachnące

 

Wszystkie dzieci się zebrały święto Matki uczcić chciały

Zamieniły się rolami, dzisiaj stały się kwiatami

Wszystkie Mamy mile przyjmują i serdecznie im dziękują 

Śpiewanie piosenki: „Dla Mamy” 

TRAWA: Jestem Trawka, rosnę pierwsza

Z wszystkich kwiatków najważniejsza

Ach jak miło, jak przyjemnie że są mili goście

Ja mamusię ucałuję, tak będzie najprościej

PRZEBIŚNIEG: Przebiśnieg jestem wiosnę witam

Choć śnieg jeszcze już zakwitam.Dziękuję ci mamusiu przyjmij moje słowa dla mnie szczęście to największe gdy jesteś wesoła

 STOKROTKA: Ja stokrotka choć malutka, ale śliczna różowiutka.Ja mamusiu ci dziękuję za twe piękne oczy które na mnie spoglądają zawsze w dzień i w nocy.

MLECZ: Mlecz żółty przy drodze siadam, korony na głowę wkładam za twe ręce ukochane zawsze miłe, czułe dzisiaj ci dziękuję

 ŻONKIL: Żonkil jestem, mam koronkę, płatki pozwijane w trąbkę.Dziękuję ci mamusiu, że mnie bierzesz zawsze z sobą, pokazujesz kwiaty, niebo, chmury, trawę, mrówki i przeróżne ptaki

 KACZENIEC: Pierwsze kaczeńce rosną na łące, przyszły do ciebie weź je w swe ręce.Ja ci dziękuję za piosenki, kiedy śpiewasz, za twój głos kochany.Zawsze poznam go wśród innych – głos kochanej mamy

 MAK: Mak jestem piękny, czerwony w zieleń listków ustrojonyJa mamusiu ci dziękuje za twe noce przy mym łóżku, kiedy jestem chora. Ty mnie wyleczysz nie trzeba doktora.

 KONWALIA: Jestem konwalia i zapach niosę w swoich dzwoneczkach, powąchaj proszę.Dziękuję ci mamusiu że mi łzy ocierasz, bez powodu nieraz płaczę, A ty się nie gniewasz.

 RUMIANEK: Ja rumianek biały, kwiatek z płatków małych.Małe listki noszę o buziaka proszę szczerze ci dziękuję za cierpliwość gdy mnie uczysz, bym dobra była i wszystkich lubiła.

 TULIPAN: Nazywam się tulipan, choć wcale nie jestem pan.Chcę ci podziękować za twe ciepłe słowo, po którym się robi, miło i  kolorowo.

Taniec dla Mamy: „Polka kwiatowa”

Wszystkie kwiaty w bukiet składamy, a do środka serce wkładamy

I na koniec zgodnym chórem wszyscy dziękujemy i kochane nasze mamy mocno całujemy.

Scenariusz uroczystości zakończenia roku

Powitanie : wiersz

Witam zacnych gośc kłaniam się niziutko,

i do tego jeszcze, śmieję się cichutko.

Witać gości to nie sztuka, potrafią to mali,

a na dowód, że to prawda, mnie tutaj przysłali.

Więc się kłaniam,na lewo na prawo,

a jak wam się coś podoba, to nam bijcie brawo.

"Polonez" – taniec

"Na powitanie" – wiersz

Już minął roczek, miło i wesoło

już koniec zabaw lalką, piłką w kole

Dzisiaj żegnamy kochane przedszkole,

więc ustawimy się w kole, bo już dzisiaj odchodzimy,

do przedszkola nie wrócimy, wstępujemy w szkolne mury,

i będziemy szli do góry.

"Pożegnamy przedszkole" – piosenka

Cały świat się do nas śmieje

w złotym słońcu cały świat

jutro szkoła nas powita

no i nasze siedem lat.

Ref. Pożegnamy przedszkole

pokłonimy się szkole

nową drogą pójdziemy odważnie

rozkołyszą się drzewa

wiatr radośnie zaśpiewa

i będziemy wyglądać poważnie.

Elementarz nam poradzi

jak się pisze Ala, As

plastelina jeszcze nie wie

co ulepi każdy z nas.

WSZYSCY:

Gdy tylko od dzisiaj lat dwadzieścia minie

wszyscy się u pani zjawimy w gościnie.

Wszyscy śmiać się będą od ucha do ucha

potem – zaśpiewamy a pani posłucha.

"Idę do szkoły" – wiersz

Jestem już taki silny

że mógłbym podnieść świat

i jestem bardzo duży

bo mam już …. lat.

I tyle mama rozumu

i taki jestem wesoły

że chciałbym jak najprędzej

pójść do prawdziwej szkoły.

Taniec "Polka warszawska"

"Minął rok szkolny" – wiersz

Kart w kalendarzu było nie wiele

codziennie jedną zrywał i już powiecie – ot przeleciało

rok szkolny minął jak z bicza trzasł.

RAZEM:

Dobrze uczmy się w tej szkole

Same ….tam zbierajmy

A co dało nam przedszkole

Mocno w sercu zachowajmy.

"Dziękujemy" – wiersz

Dzisiaj wszyscy tu stajemy i za wszystko dziękujemy

za te słowa, dobre miłe, za cierpliwość ponad siłę,

za uwagi, słowa złote i ciężką z nami robotę.

Polska , to bardzo ciekawy kraj !”- scenariusz przedstawienia.

Dwoje uczniów, przebranych w stroje przewodników turystycznych, przedstawia w humorystyczny sposób dzieje naszego państwa , zachęcając jednocześnie do jego odwiedzin i bliższego poznania wszystkich tych , którzy jeszcze tu nie byli.

Razem : - Polska, to bardzo ciekawy kraj !

Przewodnik 1: - Informacja dla Tych zza oceanu : znajduje się w Środkowej Europie i jest o jakieś 800 lat starsza od Stanów Zjednoczonych.

Przewodnik 2:- Biel i czerwień to nasze barwy narodowe.

Przewodnik 1: - Biel , bo takiego koloru był orzeł , którego ujrzał nasz przodek Lech, w miejscu , gdzie powstała później nasza pierwsza stolica – Gniezno . Przewodnik 2: - Biel, to również kolor wolności , a tę umiłowaliśmy szczególnie !

Przewodnik 1: - Czerwień , gdyż ujrzał go (no...tego orła!) na tle zachodzącego słońca , a to , jak wiadomo, lubi zachodzić na czerwono.

Przewodnik 2: - Czerwień , to równiż kolor krwi, której ofiarę złożyli nasi rodacy walcząc o wolność.

Przewodnik 1: - Nazwa zaś „Polska” pochodzi od plemienia Polan , które podbijając sąsiadów stworzyło podstawy naszego państwa.

Przewodnik 2: - Polanie mieszkali wśród pól , na nizinach .

Przewodnik 1: - Lecz dziś już tego nikt nie pamięta , bo naszym towarem eksportowym stali się górale.

Przewodnik 2: - A ci , jak wiadomo , wśród pól nie mieszkają.

Razem : - Polska, to bardzo ciekawy kraj !

Przewodnik 1: - Nasz hymn narodowy to „Mazurek Dąbrowskiego”.

Przewodnik 2: - I większość Polaków zapytanych o to, kto jest jego autorem odpowiada :(tutaj razem ) Dąbrowski – nie pytajcie tylko który : Jarosław , czy Jan Henryk ?

Przewodnik 1: - Właściwym autorem jest Józef Wybicki.

Przewodnik 2: - Ale o tym zdaje się mało kto pamięta.

Przewodnik 1: - Podobnie jak zwrotki hymnu .

Przewodnik 2: - Większośc zna tylko jedną – tę pierwszą.

Przewodnik 1: - Podobnie jest w przypadku wielu innych piosenek i pieśni !

Przewodnik 2: - Znamy dobrze tylko pierwsze zwrotki.

Przewodnik 1: - Jedną pieśń znamy do końca...: „Sto lat, sto lat ...”

Przewodnik 2: - Pewnie dlatego , że jest bardzo krótka.

Przewodnik 1: I śpiewana jest bardzo często, przy wielu różnych okazjach.

Razem : - Polska, to bardzo ciekawy kraj !

Przewodnik 2: - Mamy wiele pieśni patriotycznych.

Przewodnik 1: - Tych też nie znamy w całości.

Przewodnik 2: - Nasze dzieje były burzliwe i czasami tragiczne.

Przewodnik 1: - Odzyskiwaliśmy niepodległośc kilka razy.

Przewodnik 2: - To umiemy robić dobrze.

Przewodnik 1: - W tych trudnych czasach powstało wiele wspaniałych dzieł naszej literatury.

Przewodnik 2: - Tak i nasza epopeja narodowa, stworzona przez największego polskiego poetę – Adama Mickiewicza.

Przewodnik 1: - Zaczyna się tylko tak jakoś dziwnie... : „Litwo, ojczyzno moja...”

Razem : - Polska, to bardzo ciekawy kraj !

Przewodnik 2: - Przez ponad 40 lat byliśmy w okowach komunizmu.

Przewodnik 1: - I z tego też wyszliśmy zwycięsko.

Przewodnik 2: - Dzięki wysiłkowi całego narodu.

Przewodnik 1: - Tak , ale ten zdaje się teraz wołać : „komuno ...wróć !”

Razem : - Polska, to bardzo ciekawy kraj !

Przewodnik 2: - Mieliśmy największy związek zawodowy na świecie.

Przewodnik 1: - Liczył ponad 10 milionów członków.

Razem : - Polska, to bardzo ciekawy kraj !

Przewodnik 1: - Można tak długo o naszym państwie.

Przewodnik 2: - Ale dano nam tylko kilka minut !

Przewodnik 1: - A więc , kto nie poznał jeszcze Polski i Polaków, niech tu przyjeżdża.

Przewodnik 2: - W końcu mamy tu wszystko :góry, lasy, rzeki , jeziora i morze.

Przewodnik 1: - Jest więc co zwiedzać i nie można się tu nudzić !

Przewodnik 2: - A i tłoku latem nie ma wielkiego.

Przewodnik 1: - Oj tak …, bo większość Polaków odpoczywa za granicą !

Razem : - „Cudze chwalicie, swego nie znacie , sami nie wiecie , co posiadacie”

- Polska, to bardzo ciekawy kraj !!!

Зміст

1 .Інсценізація на основі вірша «Місяці купують взуття»……………….4

2. Сценарій на свято школи………………………………………………..15

3. Сценарій до дня Святого Миколая…………………………………….19

4. Сценарій «Різдвяна ніч»…………………………………………………26

5. Сценарій свята «Зустріч весни»…………………………………………34

6. Сценарій до дня матері…………………………………………………..40

7. Сценарій з нагоди закінчення навчального року……………………... .42

8. Сценарій свята «Польща- гарний край»…………………………………45

Відображення документу є орієнтовним і призначене для ознайомлення із змістом, та може відрізнятися від вигляду завантаженого документу

Опис документу:
Збірка містить сценарії для позакласної роботи з школярами та має на меті допомогти в організації шкільних заходів
  • Додано
    28.02.2018
  • Розділ
    Різне
  • Клас
    5 Клас, 6 Клас, 7 Клас, 8 Клас, 9 Клас, 10 Клас, 11 Клас
  • Тип
    Інші методичні матеріали
  • Переглядів
    164
  • Коментарів
    0
  • Завантажень
    0
  • Номер матеріала
    PT138428
  • Вподобань
    0
Курс:«Створення та ведення власного блогу на платформі WordPress»
Левченко Ірина Михайлівна
24 години
1000 грн
249 грн
Свідоцтво про публікацію матеріала №PT138428
За публікацію цієї методичної розробки пороховнік ірина миколаївна отримав(ла) свідоцтво №PT138428
Завантажте Ваші авторські методичні розробки на сайт та миттєво отримайте персональне свідоцтво про публікацію від ЗМІ «Всеосвіта»
Шкільна міжнародна дистанційна олімпіада «Всеосвiта Зима – 2018-2019»

Бажаєте дізнаватись більше цікавого?


Долучайтесь до спільноти