Запитай нас , сусіде, як живуть українці?
Ми живемо, працюємо, бавим дітей.
Кожен вечір, залишившись сам на одинці
Ми тихесенько молимось, прийде той день.
Ми живемо, вдихаємо наше повітря
Саме це дає сили нам всім існувати.
Ми існуємо, на грані темряви й світла
Ми радіємо, вміємо все відчувати.
Подивися сусіде, ти за нами слідкуєш
Ваші очі , їх тисячі , сотні сердець.
Ти все дивишся, мовчки, слів вам бракує
Вихваляєшся, мов, Україна- борець.
Не мовчи, говори! Та хіба це вам важко?
Ви ж за спинами нашими там - у екранів
Ви подумайте, якщо до вас прийде враже
По голівці він гладити вас вже не стане...
Ось сьогодні донька мене зранку спитала..
- Мамо, ось Новий рік, а мир не настане?
Мені боляче, ледве скрізь сльози сказала
- Доня, сонечко, миру не має...
Подивися сусіде, як живуть українці!
Подивися на все, на життя і на смерть!
В новорічну цю ніч, лиш з собой на одинці
Поміркуй, що зробити? Щоб війна пішла геть!
30.12.2023
©Інна Карауш
@panfilova816
Zapytaj nas, sąsiadko, jak żyją Ukraińcy?
Żyjemy, pracujemy, mamy dzieci.
Każdego wieczoru zostawiany sam
Po cichu modlimy się, aby ten dzień nadszedł.
Żyjemy, oddychamy naszym powietrzem
To właśnie daje nam wszystkim siłę do istnienia.
Żyjemy na granicy ciemności i światła
Cieszymy się, wiemy, jak wszystko odczuwać.
Słuchaj, sąsiedzie, śledzisz nas
Twoje oczy to tysiące, setki serc.
Oglądasz wszystko, w ciszy, brak ci słów
Przechwalacie się, że Ukraina jest wojownikiem.
Nie milcz, mów! Czy jest to dla Ciebie trudne?
Jesteście tam za naszymi plecami – za ekranami
Myślisz, że jeśli wróg przyjdzie do ciebie
Nie będzie cię już głaskał po głowie...
Dziś rano córka zapytała mnie...
- Mamo, jest Nowy Rok i spokój nie nadchodzi?
„Czuję ból, prawie wszędzie są łzy” – powiedziała
- Donya, córeczko, nie ma spokoju...
Spójrz, sąsiedzie, jak żyją Ukraińcy!
Spójrz na wszystko, na życie i na śmierć!
W tę sylwestrową noc, sam ze sobą
Pomyśl co zrobić? Aby wojna odeszła!
30.12.2023
Inna Karaush
Întreabă-ne, vecine, cum trăiesc ucrainenii?
Trăim, muncim, avem copii.
În fiecare seară, lăsat singur
Ne rugăm în liniște să vină ziua aceea.
Trăim, ne respirăm aerul
Acesta este ceea ce ne dă toată puterea de a exista.
Existam la marginea intunericului si a luminii
Ne bucurăm, știm să simțim totul.
Uite, vecine, ne urmărești
Ochii tăi sunt mii, sute de inimi.
Priviți totul, în tăcere, nu mai aveți cuvinte
Te lauzi că Ucraina este o luptătoare.
Nu taci, vorbeste! E greu pentru tine?
Ești la spatele nostru acolo - la ecrane
Te gândești că dacă vine un inamic la tine
Nu te va mai bate pe cap...
Astăzi, fiica mea m-a întrebat dimineață...
- Mamă, e Anul Nou și pacea nu va veni?
Mă doare, lacrimi aproape peste tot, a spus ea
- Donya, fetiță, nu există pace...
Uite, vecine, ce trăiesc ucrainenii!
Privește totul, la viață și la moarte!
În această noapte de Anul Nou, singur cu mine
Gândește-te ce să faci? Ca să plece războiul!
30.12.2023
©Inna Karaush
@panfilova816
Bize sorun komşu, Ukraynalılar nasıl yaşıyor?
Yaşıyoruz, çalışıyoruz, çocuklarımız var.
Her akşam yalnız bırakılarak
O günün gelmesi için sessizce dua ediyoruz.
Yaşıyoruz, havamızı soluyoruz
Hepimize var olma gücünü veren şey budur.
Karanlığın ve aydınlığın sınırındayız
Seviniyoruz, her şeyi nasıl hissedeceğimizi biliyoruz.
Bak komşu, bizi takip ediyorsun
Gözlerin binlerce, yüzlerce kalp.
Herşeyi sessizce izliyorsun, kelimelere ulaşamıyorsun
Ukrayna'nın bir savaşçı olduğuyla övünüyorsunuz.
Susmayın, konuşun! Senin için zor mu?
Orada arkamızdasınız, ekranlardasınız
Bir düşman sana gelirse sanıyorsun
Artık başınızı okşamayacak...
Bugün kızım sabah bana şunu sordu:
- Anne, bugün yeni yıl ve barış gelmeyecek mi?
Acı çekiyorum, neredeyse her yerim ağlıyor, dedi
- Donya kızım, huzur yok...
Bak komşu, Ukraynalılar nasıl yaşıyor!
Her şeye bakın, yaşama ve ölüme!
Bu yılbaşı gecesinde kendimle baş başa
Ne yapacağınızı mı düşünüyorsunuz? Böylece savaş sona erer!
30.12.2023
©Inna Karaush
@panfilova816
