Весна, як жінка, так мінлива
в уподобáннях і словах.
Така весела і грайлива,
з солодким медом на вустах.
Буває горда і холодна,
притрусить снігом, як зима.
Буває -- пані благородна,
такої більш ніде нема.
Дарує квіти і усмІшки,
щебече пісню з горобцем.
А, іноді, поплаче трішки
своїм занудливим дощем.
Буває щедра і прекрасна,
з парфумами, як від кутюр.
А ще -- зрадлива і нещасна,
без пафосу і коректур.
Буває ніжна, наче ласка
малих кульбабок під вікном.
А ще -- чарІвна, наче казка
дитячих літ, що перед сном.
Весна, як жінка, так мінлива,
то бешкетує, то сумна.
Така ще юна i красива.
Така жадáна і п'янка...
Людмила Галінська
